on m aai ie mm ra nes No. 77 Zaten 1 Januari 1887. J. M. C. POT, Publicatiën. Bij den uitgang van 1886 en bij de intrede in 1887. F 2 IL L E T 0 H. ARTHUR. Dit blad verschijnt eiken Zaterdag, Prijs per 3 maanden, franco per post 65 cent.-. Voor het buitenland 90 cents. Ingezonden stukken worden vóór Donderdag- middag ingewacht bij het bureau te Tholen of bij onzen medewerker te I e r s e k e. UITGEVER: R Tholis. Advertentie» van 1 tot 4 regels 40 cents; iedere regel meer 10 cents; groote letters naar plaatsruimte. Elke advertentie, S maal ter plaatsing opgegevenwordt slechts 2 maal in rekening ge bracht uitgebomd en 'et nieuwe jaar hebben aange- i kondigd, dan Burgemeester en Wethouders van Tliolen brengen, Er zijn ooge:biikketi in menschen leven, ingevolge art. 1 der verordening op het ophalen van die altijd nieuw Rijven, at heeft men ze <0, 80, vuilnis-, straat-, aecreetmost en dergelijke dezer gc- ja meermalen beleefd oogenblikken, die ineente ter kennis van de ingezetenen, dat het ver- j altijd hun erns behouden, al heeft het leven voer van sccreetniest in deze maand kan plaats heb- ong geleeï(J, da zooal niet alles, toch veel, ja ben gedurende den'nacht van: ,,eer ve£i fideHlc'J i3- Dinsdag den 4den op Woensdag den 5den Woensdag den 5den op Donderdag den 0de». Donderdag den 6deu op Vrijdag den 7den Jan. ïholen, 31 December 1886. Burgemeester en Wethouders voornoemd C. J. DE VULDER VAN NOORDEN. De Wethouder M(t. VAN STAPKLE. BEKEN D M A K I N G. Burgemeester en Wethouders van Tholen zullen op Zaterdag 8 Januari 1887 des middags ten 13 uur '.£E m -v ri,t»i»r rujbliek wrkoowen EEN HOOP STRAATMEST De voorwaarden der vet koop liggen van af beden ter lezing ter secretarie, iederen werkdag van des voormiddag» 9 12 uur. Tholen, den 31 December 1886. Burgemeester eti Wethouders voornoemd, C. J. DE VULDER VAN NOORDEN. De Wethouder, A. VAN DER BURGHT. :eer veel ijdeihe Twaalf slage» geeft de klok, gelijk ze eiken dag doet, twa.v *!agen en de dag voorbij om voor zijn ^volger n.'iaats te maken. Ou den laatsten is tna'.tise hier, malaise daar, malaise overal Een algemeen en onrustig zoeken en jagen in de laatste jaren dezer zoogenaamde verlichte eeuw, naar verbetering van maatschappelijke positie, naar wijziging (verbetering!:) van maat schappelijke toestanden en verhoudingen, ziedaar de menu, die schering en inslag is. En toch in weerwil van de groote ontevredenheid op allerlei gebied, in allerlei rang en stand, komt geregeld na den Oudejaarsavond de Nieuw jaarsmorgen! Het uiten van gelukwenscheu Als daar in 't middernachtelijk uur de twaalf ^en volgenden morgen ,J Waarom slagen van in t ramaernaciueuih. uui uc de torenklok bet oude jaar hebben De algemeen klaagtoon van den laatstee tl. nu van den laatsten dag van i dsor menschen, die dagelijks met elkaar om- «ok die twaalf slagen door de gaan; door menschen die door banden van nde dag is het begin van een j bloedverwantschap aan elkander gehecht en ver- gewoon. bon den ziin, ja door menschen, die elkaar bijna ender hebben reeds te voren j vreemd zijn en die elka&r op den dag van giste- e dag het zijn zal, of hij 1 -en »>og bijna ais vreemden voorbij liepen. mooi zsl wezen, of hij de Al'en drukken elkander broederlijk de hand en en met haar wirterkleed en uitf" de beste weuschen voor elkanders geluk hun boeien, da- of we. j Zo, W' pt len -en dar van een nieuwen n oje jaarkring. ag. om i Menschen van zaken, menschen, die handel ;e- i drijven, slaan met Nieuwjaar hun boek open, >k berekenen hun debet en hun creditbesluiten :i I uit het gevondene hun saldo of hun deficit en rs maken hieruit op, of zij het tot dusverre ge volgde pad kunnen volgen ja, dan neen Maar wie onzer geeft zich of vraagt zich bij het eindigen van het oude en het begin van het nieuwe jaar rekenschap van zijn doen, van zijn laten, ja van zijn gcheele »ik zijn"? "Wie onzer geeft zich alsdan rekenschap van zijn nuttig werkzaam zijn als lid der maatschappij, van de door heiu aangewende krachtige pogingen tot het vruchtbaar maken van zijn talent, in het jaar dreuro lucht, en de v nieuw jaar Almanak en s»r:gekondigd, schoo.i of mi: aar'c bec^kt l -cL. »i - - 0 i zullei geuieteu in van ?ni4 en :'trger 1 Waaron dan dat g I toch al die wenschc 1 sproken, waarom kr I uur nog 200 lustig h j haard, dat wel I ons reeds eenigen I hebben toevertrouwd? wu als het vraio met een an^ op den eersten slag van middernacht waarom al die handdrukken, hetzij in den nacht, betzij, I nadat we Tan de. dagelijksche bezigheden en beslommeringen zijn uitgerust, dan toch zeker armen müer onzer, kloppend harte gj Uit het Engelsch. Met een droevig hart wandelde Arthur voort het was hem onverschillig waar heen. Hij was doof voor alles rondom hem, maar werd einde lijk uit zijn sombere gedachten gewekt door het geluid eener slem, dat hem deed stilstaan en omzien. Tl Goede hemel, Arthur, zijt ge doof? Ik^ ben schor van het schreeuwen. Toe kom mee- we gaan roeien en hebben uw hulp noodig spoe dig dos. „Dank u, mr. Talbot Toe! mij niet wel," „Kom, wat, nonsenst zal wel beter wor te zijn gevallen, want ook zij sprak weinig. „Blijft ge bij ons eten vraagde mr. Talbot, toen zij weer aan land gekomen waren, maar Arthur gaf op -9.W ruwen toon een weigerend antwoord en vv ideïde naar huis te „Wat 'n Sj e kerel" mompelde Murray in zich zelven, m hij wachtte zich wel dit oor deel aan Flure ee mede te deelen. Arthur schéén weer normaal te zijn toen bij op* de pastori: kwam, maar hij bleef bij zijn plan om naar Rusland te gaan en liet werk te aanvaarden da. hem daar aangeboden was. De kinderen nare' geheel en ai uit liet ve.J ge slagen tarn zij het onderwerp aan tafel hoorden bespreken zij beschouwden Jack als bun speciaal Het was heerlijk onder de schaduw der rot sen. De beide jongens liepen heen en wêer en bewonderden alles wat zij op het stand vonden, terwijl zij gevolgd werden door Florence, die scheen te vergeten dat de tijd langzamerhand verliep. Op eens klapte Willem in zijn handjes. „Daar is Ooin Arthur 1" riep hij. Florence keek verschikt op, terwijl een gloei ende blos haar gelaat bedekte. „Kom jougens, het is tijd om naar huis te gaan," zeide zij snel. Maar de jongens waren reeds vooruit gesneld en stoorden zich niet aan haar roepen. t.O, oom Arthur, het spijt miss Talbot ook zoo heel erg dat u naar Rusland gaat zij zal ik ben vermoeid en bespreken; zii 1 eigendom en konden dus maar met begrijpen u vragen of ge wilt blijven. b v e,„ j „Je moest maar met me mee gaan Willem, I Het eerste „i-uwa dat miss Talbot den vol- I zeide zijn oom terwij! hij de roode wangen van 'wenden mèrireii trof. toen zij volgens belofte de Willem streelde. I kinderen kwam afhalen om te gaan wandelen, Florence stond besluiteloos te wachten, liet j was dat oom \rtbur naar Rusland ging. Florence ergerde haar dat de jongens jiaarArthnr liepen. sleepte waar den op het water. m En zonder op Arthurs woorden acht te geven j zwegend metZif wilde heengaan toen Arthur haar reeds roet Talbot hem mede naar de plaats antwoordt» n stond te praten met een k.iap b i j gojM„ de Willem, j „lk hen bang dat we te ver zijn gegaan, en iongmrnsch. Zij werden aan elkander voo,ee rotsen.®" de jongens te lang vertoefd hebben, zeide zij steld, en beide mannen staarden elkaar meteen „g arl„00rade zij gedach- haastig „ik geloof dat de vloed reeds opkomt" kalme onverschilligheid aan. Arthur sprak nauwe- //- t, Ia .«t.,,. t.,t „„..„bril-i om en zaw dat de Florence nam een der riemen op en I teloos. Talbots Arthur keek verschrikt om en zag dat de lijks tot Florence nam een oer riemen j V |00f 00m Arthur ook naar de rot- vloed reeds aan 't opkomen was. roeide zwijgend voort; geen van mr. laioois g missct„en zien we hem wel toe I „We moeten zoo spoedig mogelijk van hier" geestige opmerkingen ontlokte hem meer aan - b b oot c;nj q[ h;. bier wj, blij_Mlde Arthur gejaagd. „Geef mij de kinderen, een of twee woorden tot antwoord^ -Murray mus en volg mij." of twee woorden tot antwoord. Murray 1 miss k'zeer opgewekt, maar di Arthurs sombere bui scheel op Florence l»chtè"en spt.k «eeropgewekt,uO>«aeMh.juw v«n antw00rdde zij.

Krantenbank Zeeland

Ierseksche en Thoolsche Courant | 1887 | | pagina 1